Τα τμήματα μας είναι ολιγομελή (έως 4 ατόμων) με μαθητές της ίδιας δυναμικότητας ώστε να υπάρχει ουσιαστικότερη βοήθεια του καθηγητή σε κάθε μαθητή.

Καθισμένος για ώρες μπροστά στον Η/Υ μου αδυνατώ να συντάξω την είδηση, που λίγο πριν έλαβα με mail. Εικόνες εφορμούν και καταλαμβάνουν τη σκέψη μου και ασυναίσθητα κλείνω τα μάτια «φυλακίζοντας» κάποιες από αυτές, που έχουν το έντονο χρώμα των διακοπών.

Ένα από αυτά, τα καλοκαιρινά βράδια, που ψάχνουμε λίγη δροσιά και χαλάρωση, βρέθηκα στην Πρώτη Σερρών. Εξεπλάγην ευχάριστα, όταν φτάνοντας στην πλατεία του χωριού, η εικόνα που αντίκρυσα με αποζημίωσε.

Ήταν από αυτούς τους γάμους που γίνονται καλοκαίρι. Πολλοί οι καλεσμένοι, έδειχναν ευτυχισμένοι οι νεόνυμφοι και το γλέντι που ακολούθησε σε μεγάλη αίθουσα ξενοδοχείου ήταν έτοιμο να … εκραγεί.

Η περιγραφή ήταν ενθουσιώδης: « Η πιο καθαρή θάλασσα, το πιο γαλανό χρώμα. Ησυχία και ηρεμία. Ένας καλά κρυμμένος παράδεισος, λίγο έξω από το Σταυρό.» Τα λόγια αυτά, του φίλου μου, ήταν το ερέθισμα. Δύο-τρεις απόπειρες, όμως να τον εντοπίσω δεν καρποφόρησαν και ζήτησα περισσότερες πληροφορίες. Ένα αθέατο από το δρόμο χωμάτινο, κατηφορικό σοκάκι με οδήγησε τελικά σε μια ακτή από αυτές, που, όταν τις αντικρίζεις, λες: «τόση ομορφιά φύλαξε η φύση τόσο καλά κρυμμένη!»

Καλοκαίρι! Αφήνουμε στην άκρη την οικονομική κρίση, τα χρέη και τους «κλέφτες», ξεχνάμε πως είμαστε φτωχότεροι από πέρυσι, πως μας πήραν δώρα και μισθούς χωρίς να μας ρωτήσουν και ανεβαίνουμε στο όνειρο για να μας ταξιδέψει. Τι κι αν οι φετινές διακοπές μας θα είναι σε κοντινότερο προορισμό, τι κι αν οι τσέπες μας έχουν λιγότερα χρήματα, τι κι αν οι σπατάλες οι περσινές θα μειωθούν στο 50%;

Έπινα τον απογευματινό μου καφέ στο μπαλκόνι κοιτάζοντας αφηρημένα την κίνηση του δρόμου. Την προσοχή μου τράβηξε νεαρή γυναίκα, ένοικος της απέναντι οικοδομής, που βγήκε από την είσοδο κρατώντας μια τεράστια, χάρτινη σακούλα, που μέσα είχε ένα μεγάλο κουτί από χαρτόνι, από αυτά που βάζουν αθλητικά παπούτσια.

Το επιχειρηματικό δαιμόνιο ενός ανθρώπου βασίζεται στην τόλμη, στην αποφασιστικότητα, στα δεδομένα και στο να μπορεί να «βλέπει μακριά». Ο Γιάννης Μαρμαρέλης συγκεντρώνει όλα αυτά τα στοιχεία, που τον κατατάσσουν στους ανθρώπους με επιχειρηματικό πνεύμα και δαιμόνιο.
Σταθμίζοντας τα δεδομένα, ότι δηλαδή από τη Στερεά Ελλάδα και πάνω δεν υπήρχαν μικροζυθοποιεία, πατώντας πάνω στην εμπειρία της οικογενειακής επιχείρησης αλλαντοποιίας, που για 60 ολόκληρα χρόνια κινήθηκε κερδοφόρα στο χώρο, μετουσίωσε την επιχειρηματική ανησυχία του σε ένα προϊόν, που ο κόσμος όντως αγαπά πολύ.