ΚΚΕ Σερρών: Εκδηλώσεις μνήμης για την επέτειο του Πολυτεχνείου

Δυο εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο διοργανώνει η Τοπική Οργάνωση Σερρών  της ΚΝΕ. Την Δευτέρα 16 Νοεμβρίου, στο ΤΕΙ στις 7 το βράδυ διοργανώνει ομιλία με θέμα «Μάθε την αλήθεια για την τυραννία των συνταγματαρχών». Την Τρίτη 17 Νοεμβρίου, διοργανώνει συλλαλητήριο για την επέτειο του Πολυτεχνείου, στην πλατεία Ελευθερίας στις 6.30 το απόγευμα.

«Μάθε την αλήθεια για την τυραννία των συνταγματαρχών» Δευτέρα 16/11 και ώρα 19.00 στο ΤΕΙ

Νοέμβρης 1973 – Νοέμβρης 2015
Εμπνεόμαστε από τους αγώνες του χτες… Ξεμπερδεύουμε οριστικά με τους δυνάστες μας ΣΗΜΕΡΑ!!!

Στις 21 Απρίλη 1967 οι καπιταλιστές (βιομήχανοι, εφοπλιστές, τραπεζίτες, μεγαλέμποροι κ.α), σε συνεργασία με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, επέβαλαν στο λαό τη χούντα των συνταγματαρχών. Η διακυβέρνηση της χώρας πέρασε από τα αστικά κομμάτα (ΕΡΕ, ΕΚ) στα χέρια των στρατιωτικών.

Πως ήταν η χώρα πριν τη δικτατορία;
Μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου οι Έλληνες καπιταλιστές με την υποστήριξη των ΗΠΑ, θέτουν υπό τον έλεγχο τους τον κρατικό μηχανισμό και γρήγορα πολλαπλασιάζουν τα εκατομμύρια τους. Η άγρια εκμετάλλευση των εργατών και της αγροτιάς, η λεηλασία του κρατικού πλούτου, καθώς και το ξεκοκάλισμα των εκατομμυρίων της διεθνούς οικονομικής βοήθειας αποτέλεσαν μόνο μερικές από τις προϋποθέσεις για να γίνει αυτό. Έτσι προκύπτουν οι ‘’αυτοδημιούργητοι’’ εκατομμυριούχοι Ωνάσηδες, Γουλανδρήδες, Στασινόπουλοι, Μποδοσάκηδες κ.α. Τα παραπάνω τα επιτυγχάνουν με την παραχώρηση προνομίων σε καθοριστικές ομάδες του κρατικού μηχανισμού, όπως το παλάτι, οι αστοί πολιτικοί, μαυραγορήτες και παρακρατικοί που πλούτησαν στην κατοχή και διακρίνονταν στην καταστολή του λαού, ανώτερα στρώμματα του στρατού- των σωμμάτων ασφαλείας- των δημοσίων υπαλλήλων- της εκκλησίας. Προκύπτει λοιπόν μια κλίκα από ‘’ευπατρήδες’’ στρατιωτικούς, πολιτικούς και εκκλησιαστικούς ακολούθους των καπιταλιστών, που αξιοποιεί τα κρατικά αξιώματα  για προσωπικό πλουτισμό και απόκτηση δύναμης. Αυτοί αποτελούν το μετεμφυλιακό κράτος. Σε αυτούς ανήκουν ο ‘’εθνάρχης’’ Καραμανλής, ο ‘’γέρος της Δημοκρατίας’’ Παπανδρέου και χιλιάδες καλοταϊσμένοι παρατρεχάμενοι. Οι δύο παραπάνω ομάδες μαζί με το προσωπικό των ΗΠΑ κατοικούν σε πολυτελή διαμερίσματα, ξοδεύουν αμέτρητα χρήματα σε κοσμικές εμφανίσεις, ταξιδεύουν ανα τον κόσμο, διαθέτουν πολυτελή αυτοκίνητα με προσωπικούς σοφέρ κ.α.
Το τίμημα για την καλοζωϊα των παραπάνω ήταν ο λαός να ζει σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης. Με την πείνα να θερίζει και το κρέας, το ψάρι, τα γλυκά, το σιταρένιο ψωμί να θεωρούνται είδη πολυτελείας. Οι συνθήκες υγιεινής ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνες, ενώ λιγοστά ήταν τα λαϊκα νοικοκυριά με πρόσβαση σε ζεστό νερό και ηλεκτρικό. Την ίδια ώρα χιλιάδες λαού εγκαταλείπαν τον τόπο τους αναζητώντας μια καλύτερη ζωή στο εξωτερικό.

Γιατί επιβλήθηκε η δικτατορία;
Οι λόγοι ήταν η εξυπηρέτηση αναγκών του ίδιου του συστήματος. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 η συνέχιση της κερδοφορίας των καπιταλιστών προϋπέθετε μια σειρά από μεταρρυθμίσεις που κύρια αφορούσαν: Ποιοι οικονομικοίκοι κλάδοι θα αναπτυχθούν; Πως θα εκσυγχρονιστεί η παραγωγή και η χώρα; Πως θα εκμοντερνιστεί ο κρατικός μηχανισμός; Ποια θα είναι η σχέση της Ελλάδας με τους συμμάχους; Για όλα αυτά υπήρχαν διαμάχες τόσο ανάμεσα στους επιχειρηματίες, όσο και μεταξύ των πολιτικών κομμάτων και τμημάτων του κρατικού μηχανισμού. Ο λαός από την άλλη βρίσκεται σε κινητοποιήσεις διεκδικώντας βελτίωση της ζωής του και διερυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Έτσι η χώρα βυθίζεται στην αστάθεια, παύουν να σχηματίζονται σταθερές κυβερνήσης και γίνονται αλλεπάληλες εκλογές.
Μετά από μακρόχρονες συγκρούσεις μεταξύ πολιτικών- στρατιωτικών- παλατιού και ενώ οι ΗΠΑ προετοίμαζαν νέο πόλεμο στη Μ. Ανατολή και χρειαζόταν σταθερότητα στην Ελλάδα, το τμήμα των επιχειρηματιών που είχε διασυνδέσεις με τους συνταγματάρχες, κινήθηκε δυναμικά και αφού εξασφάλισε τη στήριξη των ΗΠΑ, επέβαλε τη θέληση του. Το πραξικόπημα έγινε στο όνομα του υποτιθέμενου “κομμουνιστικού κινδύνου”. Αποδείχθηκε ξανά πως ο αντικομμουνισμός είναι πάντοτε προπομπός αντιλαϊκών σχεδίων.

Ποιον εξυπηρετησε η δικτατορία;
Η δικτατορία ήταν ένα καθεστώς τρόμου – με εξορίες, βασανιστήρια, φυλακές, εκτελέσεις – που υπεράσπιζε την εξουσία των καπιταλιστών. Διασφάλησε την κυβερνητική σταθερότητα και στήριξε τις επενδύσεις τους. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά έκκληση του Παπαδόπουλου στους εφοπλιστές: «Έλθετε προς ημάρς και πέστε μας τι θέλετε. Εκ προοιμίου σας βεβαιώ, ότι η κυβέρνησις θα σας το δώση.» Τα κέρδη των καπιταλιστών συνολικά εκτινάχθηκαν την περίοδο της χούντας και σε αυτό συνέβαλλαν: Τα τεράστια και χαμηλότοκα κρατικά δάνεια σε βιομήχανους και ξενοδόχους. Τα υπέρογκα ποσά που ξοδεύτηκαν για να βοηθηθεί η κερδορία των επιχειρηματιών μέσω δημοσίων επενδύσεων. Το δώρο της αντιπαροχής στους εργολάβους. Τα σημαντικά προνόμια στο ξένο κεφάλαιο που έλαβαν και συνταγματική μορφή το1968. Το χαριστικό στοιχείο στη μεταχείριση των επενδυτών (Νιάρχος, Λάτσης, Ωνάσης κλπ.).
Από την άλλη εντάθηκε η εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, συνεχίστηκε η μετανάστευση, ενώ το λαϊκό κίνημα που είχε κατακτήσεις τα προηγούμενα χρόνια τσακίστηκε με την καταστολή. Παράλληλα για να βρεθούν τα κεφάλαια για τη στήριξη των καπιταλιστών, η χούντα φόρτωσε στο λαό χρέος τρεις φορές μεγαλύτερο από αυτό που είχε η χώρα μέχρι το 1967!

Υπήρχαν σκάνδαλα στη δικτατορία;
Στα χρόνια της Δικτατορίας έγινε ένα πραγματικό «πάρτυ». Ο Σ. Κωνσταντόπουλος, προπαγανδιστήςτης Δικτατορίας, έγραψε: «Λυπούμαι, διότι είμαι υποχρεωμένος να μνημονεύσω και ένα άλλο εκτάκτως λυπηρόν φαινόμενον. Ενεφανίσθη και αναπτύσσεται μία νέο-φαυλοκρατία (ατομικά ρουσφέτια, προσωπικαί εξυπηρετήσεις, τακτοποιήσεις συγγενών, ατομική προβολή κοκ)». Τα σκάνδαλα αφορούσαν συμβάσεις με μονοπώλια, όπως η σύμβαση με τη “Lipton’ και η σύμβαση της Εγνατίας. Άλλο παράδειγμα είναι η κατασκευή του «Ναού του Σωτήρος». Μαζεύτηκαν 450 εκατομμύρια δραχμές, μετά τη χούντα, στο ταμείο βρέθηκαν 47 εκατομμύρια. Πάνω από 400 εκατομμύρια δραχμές είχαν εξαφανιστεί. Στο Δήμο της Αθήνας, επίσης τα σκάνδαλα ξεπέρασαν το 1 δισεκατομμύριο δραχμές!

Η πάλη του λαού ενάντια στη δικτατορία- η συμβολή του ΚΚΕ και της ΚΝΕ
Το 1968 το παράνομο ΚΚΕ ανασυγκροτεί τις Οργανώσεις του και ιδρύει την ΚΝΕ, ενώ με πρωτοβουλία του ΚΚΕ ιδρύονται σειρά αντιδικτατορικές οργανώσεις. Το 1972 ξεκινούν κινητοποιήσεις με αίτημα τη διεξαγωγή γνήσιων σπουδαστικών εκλογών. Το 1973 οργανώνονται εργατικές και αγροτικές κινητοποιήσεις. Παράλληλα πραγματοποιούνται και εκδηλώσεις με καθαρά αντιδικτατορικό χαρακτήρα, για να καταλήξουμε τελικά στην κατάληψη του Πoλυτεχνείου. Μεγάλη σημασία, για το κίνημα, είχε να ηττηθούν οι απόψεις που ήθελαν συμβιβασμό με τη χούντα, συμμετοχη στις εκλογές παρωδία που ετοίμαζε, στη λογική του μικρότερου κακού. Βασικός φορέας αυτών των απόψεων ήταν το «ΚΚΕ Εσωτερικού». «προγόνος» του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ. Καθοριστική σε αυτό το σκοπό ήταν η προσφορα του ΚΚΕ.

Η πτώση της χούντας και ορισμένα συμπεράσματα.
Κάτω από την ένταση των λαϊκών κινητοποιήσεων, την πίεση που ασκούσαν οι σοσιαλιστικές χώρες στον ΟΗΕ, την άσχημη κατάσταση της οικονομίας, την κυπριακή τραγωδία και το νέο πόλεμο που ετοιμαζόταν στη Μ. ανατολή, οι καπιταλιστές και οι ΗΠΑ αποφασίζουν την επιστροφή της Ελλάδας στην κοινοβουλευτική δημοκρατία. Κάτω από την πίεση του λαϊκού παράγοντα το ΚΚΕ επιβάλλει τη νομιμοποίηση του.
Η επιστροφή στην κοινοβουλευτική δημοκρατία αφορούσε τους ίδιους λόγους για τους οποίους και απορήφθηκε κάποτε. Το πώς δηλαδή θα προασπιστούν καλύτερα τα συμφέροντα των καπιταλιστών στη δοσμένη στγμή. Προταιρεότητα για τους καπιταλιστές και τις ΗΠΑ θα αποκτήσει πλέον η οικοδόμηση σταθερού δικομματικού συστήματος εναλλαγής (ΝΔ- ΠΑΣΟΚ), η είσοδος της χώρας στην ΕΟΚ, η αξιοποίηση της γαιωστρατηγικής της θέσης ως ορμητήριο των αμερικανικών και ευρωπαϊκών συμφερόντων σε αν. Ευρλωπη και Μ. Ανατολή. Η στρατηγική αυτή σε μεγάλο βαθμό υλοποιήθηκε, τα κέρδη των επιχειρηματιών αυξήθηκαν, ο λαός όμως δε γλίτωσε από τις κρισεις, τη φτώχεια και τη μετανάστευση.
Η πτώση της χούντας δε δικαίωσε τους πόθους του ελληνικού λαού  για ζωή με αξιοπρέπεια. Αποδεικνείεται πως όποια μορφή και αν πάρει η εξουσία των καπιταλιστών η ουσία μένει η ίδια, κέρδη και καλοζωήα γι’ αυτους, βάσαννα και φτώχεια για το λαό. Ακόμη και τα ψίχουλα που έδωσαν στο λαό μετά την πτώση της χούντας, σε περίοδο που το επέτρεπε η κερδοφορία τους, αποδείχτηκε πως ήταν με σκοπό να τον ενσωματόσουν. Τα πήραν πίσω με την πρώτη ευκαιρία. Ο αγώνας λοιπόν για δημοκρατικές ελευθερίες, για ψωμί, παιδεία και ελευθερία, δεν μπορεί να έχει σταθερά αποτελέσματα αν είναι αποσυνδεδεμένος από την πάλη ενάντια στους καπιταλιστές. Δε μπορεί να βρει δικαίωση χωρίς την κοινωνικοποίηση της ιδιοκτησίας τους, τον κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, τον εργατικό έλεγχο της παραγωγής, την έξοδο από την ΕΕ και τη μονομερή διαγραφή του χρέους που αυτοί προκάλεσαν.

Τ.Ο. Σερρών της ΚΝΕ