Οι εικόνες από το Ντουμπάι και το αίμα που ανέβηκε στο κεφάλι

Η πανδημία, ο εγκλεισμός, τα μέτρα. Τα μέτρα, που αλλού εφαρμόζονται σύμφωνα με το γράμμα του νόμου κι αλλού γίνονται εξαιρέσεις ή παραβιάζονται. Τα μέτρα, που λειτουργούν ως ανασταλτικός παράγοντας, τα μέτρα του φόβου, της τιμωρίας και της ποινής. Τα μέτρα στην αντίδραση, στην άρνηση της ύπαρξης του ιού, στην απιστία της γνώμης του κοινού.

Ο φόβος του θανάτου γίνεται επακόλουθο της ασθένειας και είναι συνυφασμένος με τη φύση του ανθρώπου. Επομένως, κάθε τι που προστατεύει και διαφυλάττει την υγεία μας είναι υποχρεωτικό. Ποιος, αλήθεια, δυσκολεύεται να το καταλάβει αυτό; Κι αν κάποιοι δεν το κατανοούν, γιατί πρέπει οι πολλοί να ασπαστούν τις απόψεις των λίγων;

Τα μέτρα, λοιπόν, θα τιμωρήσουν τους αρνητές, θα πείσουν τους διστακτικούς, θα συμμορφώσουν τους αδιάφορους. Τα μέτρα, όμως, σε πατέρα που πήγαινε με τους δύο(2) γιους του για δουλειά ήταν παραπάνω από παράλογα. Τα μέτρα, που δεν εφαρμόστηκαν στους ταξιδιώτες στο Ντουμπάι έκαναν το αίμα να κυκλοφορήσει στις φλέβες μας νευρικά.

Το «αντάρτικο» μερικών ιεραρχών και η επιβολή της άποψής τους χωρίς να υπολογίζουν τα μέτρα είναι πέρα από κάθε λογική.
Όλοι οι ανώνυμοι, οι άσημοι, οι απλοί πολίτες ασπάζονται και τηρούν τα μέτρα. Θεωρούν ότι η άποψη των επιστημόνων είναι αδιαπραγμάτευτη. Πιστεύουν ότι η σωτηρία τους στηρίζεται στην εφαρμογή των μέτρων.

Μέσα, όμως, στην πλειονότητα των πολιτών της συνέπειας και της λογικής υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Βέβαια, όταν στις εξαιρέσεις συμπεριλαμβάνονται άνθρωποι με κάποια θέση, με κύρος κι επιρροή, τότε, η εφαρμογή του νόμου πρέπει να είναι σκληρή κι άτεγκτη.
Ταξίδεψαν κάποιοι στο Ντουμπάι; Αλήθεια, ποιον κωδικό χρησιμοποίησαν για τη μετακίνησή τους; Άρχισε ο εμβολιασμός κι έτρεξαν «παράπλευροι» πολιτικοί με την οικογένειά τους να εμβολιαστούν πριν από τους υγειονομικούς και τους υπέργηρους.

Δύο μέτρα και δύο σταθμά σε μια κοινωνία, που μαστίζεται από τον «αόρατο ιό». Δύο μέτρα και δύο σταθμά, που εξαντλούν την αυστηρότητά τους στους απλούς πολίτες και εφαρμόζουν τη μέγιστη ελαστικότητα στους «κραταιούς».

Άποψη: Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος – Δημοσιογράφος)