Στην οδό Βενιζέλου με 80 και 90 . . . !

Εντυπωσιάστηκα, όταν πριν από λίγες ημέρες διάβασα άρθρο στην έγκριτη εφημερίδα πανελλαδικής κυκλοφορίας «Η Καθημερινή» να αναφέρεται στο πόσο η πανδημία του κορονοϊού και ο εγκλεισμός των ανθρώπων στο σπίτι επηρεάζει την οδηγική μας συμπεριφορά και νοοτροπία.

Μάλιστα, στο ίδιο δημοσίευμα γινόταν εκτενής λόγος και στο γεγονός ότι έχει (και επισήμως) παρατηρηθεί ότι ο αναγκαστικός περιορισμός των κατοίκων στα σπίτια τους, οδηγεί σε ακραίες… οδικές συμπεριφορές. Κατέληγε, λοιπόν, το εν λόγω δημοσίευμα στο συμπέρασμα ότι όσο λιγότερα αυτοκίνητα κυκλοφορούν στους δρόμους τόσο περιορίζεται η εγρήγορση των χρηστών του δρόμου.

Προβληματίστηκα και μπήκα σε λογής-λογής σκέψεις. Μάλιστα, το ίδιο απόγευμα κατά την ωριαία «ατομική μου άσκηση» είχα στο μυαλό μου αυτό ακριβώς το πράγμα. Το «contrast», την «αντίθεση» στις εικόνες που αντίκριζα κατά τον περίπατό μου σε κεντρικούς και λιγότερο κεντρικούς δρόμους της πόλης των Σερρών. Από τη μία πλευρά, οι άδειοι δρόμοι και η γενική ερημοποίηση και από την άλλη πλευρά τα ελάχιστα αυτοκίνητα να κινούνται στις αρτηρίες της πόλης με μάλλον υψηλές (αν όχι ιλιγγιώδεις) ταχύτητες.

Προβληματίστηκα και πάλι. Άραγε, γιατί να τρέχουν με 70 και 80 χλμ/ώρα στη Βενιζέλου και την Μεραρχίας, όταν πριν από 30 περίπου ημέρες και στο ίδιο σημείο ο ταχύτητες δεν ξεπερνούσαν τα 40 χλμ/ώρα; Φάρδυνε ξαφνικά ο δρόμος, μήπως φωτίστηκε καλύτερα η πόλη, άραγε βελτιώθηκαν αίφνης τα αμάξια όλων αυτών των οδηγών ή μήπως πάλι συνέβη κάτι άλλο; Ίσως πάλι αυτοί οι ελάχιστοι που κυκλοφορούν εποχούμενοι να έχουν ένα άλλοθι και παρά το απαγορευτικό του κορονοϊού ένα χουν «κατεπείγουσες δουλειές και ανάγκες» και άρα να δικαιολογούνται και να πρέπει να βιάζονται. Προφανώς κι όχι, προφανώς και δεν ισχύει κάτι τέτοιο !

Οι συγκοινωνιολόγοι και οι ψυχολόγοι έχουν τελικώς πολύ δίκιο και το περιγράφουν πολύ εύγλωττα. Οι ειδικοί έχουν μία απολύτως πειστικότατη εξήγηση, που εμένα προσωπικά και με καλύπτει και πέραν όλων των άλλων με κάνει να αρχίσω να παρατηρώ πιο προσεκτικά το βλέμμα και την όλη στάση και συμπεριφορά των οδηγών που συναντώ τυχαία στο διάβα μου: «Η οδική μας συμπεριφορά επηρεάζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την ψυχολογία. Και όταν βλέπεις ότι έχεις να «αναμετρηθείς» με λιγότερους οδηγούς στον δρόμο, τόσο πιο... «ανέμελη» γίνεται η οδήγηση. Αποτέλεσμα είναι τα ατυχήματα που σημειώνονται στους δρόμους να είναι πολύ πιο επικίνδυνα, καθώς οι ταχύτητες που αναπτύσσονται είναι πολύ υψηλότερες», αυτό λένε κατηγορηματικά οι επαΐοντες.

Καλώ όλους κι όλες να παραμείνουν ψύχραιμοι κατά την οδήγησή τους και να αποφύγουν τυχόν «ξεθαρρέματα» πίσω από το τιμόνι. Να αρκεστούν στην απλή μετακίνηση οδηγώντας με τη δέουσα σύνεση και προσοχή και να αγνοήσουν την παράμετρο των «άδειων από αμάξια δρόμων». Και κάτι ακόμη πολύ σπουδαίο: Με την Κοιλάδα των Αγίων Αναργύρων να παραμένει κλειστή, όλοι όσοι πεζοπορούμε (ή ποδηλατούμε) εδώ και πολλά χρόνια, υποχρεωθήκαμε χωρίς τη θέλησή μας να ασκούμεθα στα τσιμέντα και στην άσφαλτο μέσα στον ιστό της πόλης. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι είμαστε «ευάλωτοι χρήστες του δρόμου» και οποιοδήποτε εμπλοκή σε συμβάν με οδηγούς αυτοκινήτων ή άλλων τροχοφόρων που «γκαζώνουν» θα έχει οδυνηρά αποτελέσματα. Καλό Πάσχα-Καλή Ανάσταση. ΥΓΕΙΑ-ΤΥΧΗ-ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ.

Κείμενο : Ιορδάνης Ξανθόπουλος(Φιλόλογος – Δημοσιογράφος)