Αλλάζει πρόσωπο ​ο χώρος αναψυχής​ της ​Πλατείας Κρονίου - Φωτογραφίες από τα νέα σχέδια!

Κάτι πολύ όμορφο σχεδιάζεται στην πλατεία Κρονίου​.​ Τ​ις τελευταίες ημέρες βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες ανακαίνισης στο ακίνητο της Πλατείας που σύντομα αναμένεται να φιλοξενήσει το γνωστό καφέ-μπαρ της πόλης Volta. Κυκλοφόρησαν πριν από λίγες ημέρες οι μακέτες που δείχνουν την εικόνα του κτηρίου μετά το τέλος της ανακαίνισης. Τα σχέδια είναι του Σερραίου αρχιτέκτονα Δημήτρη Καμίλαλη. Ήδη προοιωνίζεται πως πρόκειται για κάτι όμορφο και καλαίσθητο, όπως το επιθυμούν και οι νέοι ένοικοι.
Στόχος θα πρέπει να είναι ο σεβασμός στην ιστορική φυσιογνωμία του χώρου και την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική παράδοση.

Η ιστορία του «Κρονίου»

Το χειμερινό σινεμά της πόλης των Σερρών χτίστηκε το 1936 από τ​ον​ Περιστέρη Κοστόπουλο. Το «Κρόνιο» – τόσο το καφενείο όσο και το κτήριο του ​Κινηματογράφου – υπήρξαν χώροι ιδιαίτερα αγαπητοί σε πολλές γενιές Σερραίων και σαν τέτοιοι θα πρέπει να κρατηθούν ως έχουνε. Εξάλλου δεν είναι και πολλοί όσοι εξακολουθούν να διατηρούν το χρώμα τους μέσα σ’αυτόν τον κυκεώνα τσιμέντου και της καθημερινής αισθητικής μας δοκιμασίας .

​Με την απελευθέρωση του ’13, το πήραν και το διαμόρφωσαν σε καφενείο οι αφοί Καράμπελα που είχαν έρθει από τον Πύργο της δίνοντάς του και την ονομασία αυτή από ένα τοπωνύμιο της ιδιαίτερης πατρίδας τους.
Το 1920 θα περιέλθει στα χέρια του Περιστέρη Κωστόπουλου που θα διαμορφώσει και τον διπλανό χώρο σε καλοκαιρινό καφενείο.

Στους μήνες του καλοκαιριού πρόσθετε μια οθόνη, τοποθετούσε μια μηχανή προβολής και με την συνοδεία πολλές φορές και ζωντανής μουσικής από την ορχήστρα του καλοκαιρινού καφενείου, ο χώρος λειτούργησε ως ομώνυμος κινηματογράφος. Εκεί που τέλειωνε το καφενείο και άρχιζε η μάντρα περίφραξης, ο ιδιοκτήτης του έστησε μία υπαίθρια θεατρική σκηνή, που την άφησε στην αρχή μ το όνομα του καφενείου, «Κρόνιο» και στη συνέχεια όλα μαζί: θερινό καφενείο, κινηματογράφος και θεατρική σκηνή, τα ονόμασε «Κήπος Ομόνοιας».

Σ’ αυτήν την υπαίθρια σκηνή, με καθίσματα που πρόσθεταν και αφαιρούσαν κάθε τόσο από το διπλανό καφενείο , παίζονταν οι πρώτες , μετά τη Μικρασιατική καταστροφή , θεατρικές παραστάσεις εφ’ όσον το επέτρεπε ο καιρός , κι αν οι καιρικές συνθήκες χαλούσαν ή ήταν χειμώνας , τότε οι παραστάσεις μεταφέρονταν ή ξεκινούσαν από την αρχή στο διπλανό καφενείο. ​

Η θρυλική ​ ​ανακαίνιση του

Το 1931 το κτίριο θα επιμεληθεί ο Αυστριακός Αρχιτέκτονας Ραϊτζερ προσθέτοντας πολλές γύψινες διακοσμήσεις και ανοιγόμενη οροφή. ​Επίσης θα χρησιμοποιηθεί ως ​ χώρο ​ς​ συσσιτίου των άπορων Τούρκων μαθητών, που φοιτούσαν στο διπλανό σχολείο επί Τσαλοπούλου, το αργότερα γνωστό ως 8ο δημοτικό σχολείο.
Το 2009 το κτήριο θα βρεθεί μία ανάσα πριν από την κατεδάφιση ωστόσο χάρις την μαζική επέμβαση προσωπικοτήτων από τον πολιτικό και πνευματικό χώρο όπως ο διάσημος σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος θα σωθεί τελικά.