Σάββατο απόγευμα διέσχισα την πλατεία Ελευθερίας και τον κεντρικό πεζόδρομο της Κων.Καραμανλή για να πάω στο σπίτι μου. Στην αρχή κατεπλάγην! Γονείς και παιδιά, που έτρεχαν πέρα-δώθε, μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου δυο-δυο ή τρεις-τρεις μαζί και η πλατεία πανέμορφη και φωτεινή. Στολισμένη με εκατοντάδες λαμπιόνια, με το μεγάλο δέντρο και την κατακόκκινη μπάλα να γίνεται είσοδος και έξοδος για τους περαστικούς. «Μα τι κάνουν όλοι αυτοί; Ξέχασαν τον κορονοϊό και την καραντίνα;», μουρμούρισα όλος αμηχανία.


Η πλατεία Ελευθερίας έμοιαζε σαν όλες τις προηγούμενες χρονιές. Και ο κόσμος πηγαινοερχόταν σαν όλες τις προηγούμενες χρονιές. Μόνο τα καταστήματα ήταν κλειστά. Αυτό είναι καραντίνα; Έτσι θα διώξουμε τον ιό, που παραφυλάει γύρω μας; Μήπως είναι λάθος όλες αυτές οι βόλτες στην πλατεία;

Όμως, όσο περπατούσα κι έβλεπα τα πρόσωπα των παιδιών τόσο χαρούμενα, όσο το κλίμα των εορτών περιτριγύριζε κι εμένα τον ίδιο και με έπαιρνε μαζί του, τόσο αναιρούσα μία-μία τις ενστάσεις μου για τη συγκέντρωση τόσων ανθρώπων στην πλατεία καις στους γύρω πεζόδρομους.

Είναι γεγονός ότι όλοι έχουμε κουραστεί από τον περιορισμό, τον εγκλεισμό και τις λογής-λογής απαγορεύσεις. Οι γιορτές των Χριστουγέννων είναι συνδεδεμένες με τη χαρά, με τα δώρα, με τις βόλτες και άραγε πώς να τα στερηθούμε όλα αυτά;

Η λογική δεν συμβιβάζεται τούτες τις ημέρες και οι επιθυμίες μας ξεπηδούν ατίθασες κι επίμονες και μας παρασύρουν. Νικούν τη λογική μας, επαναστατούν στα «πρέπει» και στα «μη», γίνονται αιτία για να διολισθαίνουμε στο «λάθος».

Μακάρι, η διολίσθηση στις επιθυμίες μας λόγω των ημερών να μην γίνει αιτία για να γυρίσουμε σε ένα ακόμη πιο αυστηρό καθεστώς καραντίνας. Μακάρι στις 07/01/2021 να πάψει η καραντίνα. Δεν αντέχει ο κόσμος κι άλλη παράταση!

Κείμενο: Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος – Δημοσιογράφος)

Διαβάστε επίσης:

  • 500αρίσαμε . . . !! Ο χρόνος κυλά αθόρυβα και μας ξεγελά. Χαιρόμαστε για την κάθε ημέρα, που γεννιέται και σπρώχνουμε το «σήμερα» να γίνει «χθες», μη λογαριάζοντας πως κάθε ημέρα π...