Νύχτα να πάρουμε το δρόμο προς θάλασσα !

Όσοι είχαν την ατυχία να ταξιδέψουν νύχτα, κατά την επιστροφή τους από τις κοντινές στην πόλη μας παραλίες, θα έχουν να το λένε! Και δεν αναφέρομαι μόνο στα παρακείμενα του δρόμου δέντρα και χόρτα, που έχουν καλύψει σήματα και πινακίδες, καθώς και τα κολονάκια με τους φωτεινούς ανακλαστήρες!

Γιατί, όταν ένας στενός δρόμος δεν έχει τα παραπάνω στην άκρη του, δηλαδή τα κολονάκια, γίνεται έως και επικίνδυνος. Και γίνεται επικίνδυνος, επειδή λείπει κάτι πολύ ουσιαστικό. Ο δρόμος αυτός, λοιπόν, χρόνια τώρα, στο μεγαλύτερο τμήμα του είναι χωρίς διαγραμμίσεις ή έστω με ελλιπή διαγράμμιση. Πολύ μικρό κομμάτι του δρόμου έχει πλήρη διαγράμμιση και ειλικρινά, όταν φτάνει ο οδηγός εκεί, παίρνει μια βαθιά ανάσα.

Κατά το παρελθόν ήταν «μόδα» - για λόγους οικονομίας τάχα;- να γίνονται οι διαγραμμίσεις στο μέσον του δρόμου και να παραλείπονται οι πλαϊνές. Να, γιατί τα κολονάκια στις άκρες του δρόμου (σσ οριοδείκτες) έχουν τη σημασία τους. Αφού λείπει το στοιχειώδες και ουσιαστικό στο δρόμο αυτό, τουλάχιστον αυτοί οι οριοδείκτες κάνουν καλή δουλειά.

Και αναρωτιέμαι: Πότε επιτέλους αυτός, ο δρόμος προς τη θάλασσα θα παραδοθεί στους πολίτες πλήρης στη σηματοδότηση, αφού μάλλον δεν μπορεί να παραδοθεί με νέο, ασφαλή και ποιοτικό ασφαλτοτάπητα; Κι όλοι αυτοί, οι διοικούντες και υπεύθυνοι, δεν έτυχε άραγε να ταξιδέψουν νύχτα στο δρόμο αυτό ;

Κείμενο: Ιορδάνης Ξανθόπουλος (Φιλόλογος-Δημοσιογράφος)