Όταν ήμουν μικρός φρόντιζα κάθε χρόνο να αγοράζω έναν κουμπαρά. Πήλινο! Σε έναν τέτοιο είχα καταλήξει έπειτα από πολλές δοκιμές με πλαστικούς ή μεταλλικούς κουμπαράδες, οι οποίοι είχαν και το κλειδάκι τους – πειρασμός για εμένα- και ποτέ δεν κατάφερναν να επιτελέσουν το σκοπό για τον οποίο αγοράστηκαν. Κάθε φορά που είχα ανάγκη από «έκτακτο» χαρτζιλίκι το κλειδάκι του κουμπαρά έκανε το θαύμα του. Έτσι, κατέληξα οι κουμπαράδες μου να είναι μόνο πήλινοι. Που έσπαζαν μία φορά το χρόνο και που με γέμιζαν με αγωνία για το ποσό που μαζεύτηκε. Που φύλαγαν τις οικονομίες μου και δεν υπέκυπταν στις προσπάθειές μου να παραβιάσω την ασφάλειά τους.

Όλο το χρόνο έκανα σχέδια πού θα ξοδέψω το ποσό των οικονομιών μου αλλά πάντοτε κάποια έκτακτη ανάγκη τα άλλαζε όλα. Πώς θυμήθηκα τώρα τον κουμπαρά των παιδικών μου χρόνων; Ένα mail από τον φίλο μου που ζει και εργάζεται στη Γερμανία και το οποίο με πληροφορούσε πως φεύγει διακοπές στις χιονισμένες πλαγιές του Γκρατς της Αυστρίας για πέντε(5) ημέρες, μού θύμισε τον κουμπαρά που δεν έχω τώρα για να τον σπάσω και να ικανοποιήσω τη ζήλεια που φούντωσε μέσα μου, γιατί εγώ δεν μπορούσα να κάνω ένα τέτοιο ταξίδι. Αντί ευχών για «Καλά Χριστούγεννα», του πέταξα ειρωνικά σχόλια του τύπου «Μέσα στην κρίση στην Αυστρία; κι αφού εσύ έλεγες ότι στη Γερμανία δεν έχει δώρα και δωράκια, πώς τα καταφέρνεις;»

Άργησε να έρθει η απάντηση, όμως, τελικά μου εξήγησε πως ολόκληρη τη χρονιά αφήνει 15 με 20 ευρώ κάθε μήνα στο λογαριασμό του για τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Έτσι, όταν έρχεται Δεκέμβριος έχει μια βάση για να ονειρευτεί ταξίδια σε εξωτικούς τόπους.

Λίγο αργότερα στον καφέ που πίναμε όλη η παρέα των φίλων, τους έλεγα για το ταξίδι του Γιάννη καταλήγοντας: «Αν φίλοι μου, δεν θέλουμε να κλαιγόμαστε πως φέτος μόνο στα κοντινά θα εκδράμουμε, αν θέλουμε να οργανωθούμε και να ταξιδέψουμε, ο κουμπαράς θα μας σώσει. Πήλινος κουμπαράς, όμως, για να σπάζει μια φορά το χρόνο και να μας χαρίζει διακοπές «εν μέσω κρίσης», χωρίς περικοπές ή αναστολές». Με κοίταξαν όλοι με δυσπιστία κι ύστερα ο καθένας έκανε και διαφορετικό σχόλιο. Για τον κουμπαρά, για τους Γερμανούς, για τη φτώχεια μας!
Για όλα !

Άποψη: Ιορδάνης Ξανθόπουλος : (Φιλόλογος / Δημοσιογράφος)

Διαβάστε επίσης:

  • Εσύ τι γυρεύεις ακόμη εκεί ; Επί της οδού Θεσσαλονίκης, απέναντι από το χώρο στάθμευσης της άλλοτε Νομαρχίας Σερρών, στέκει αλλοιωμένο από το χρόνο, μηχάνημα ελεγχόμενης στάθμευσης παροπλισ...
  • Οι κεραίες πάνω από τα κεφάλια μας ! Στις ζωγραφιές που έκανα μικρός θέλοντας να αναπαραστήσω το σπίτι μου, ζωγράφιζα πολυκατοικίες με μικρά, φωτεινά παράθυρα και στην ταράτσα ένα «δάσος» από κεραί...